Yardımsevmez

Sürekli birilerine yardım etmek için kendimi paralamamım sebebi kendime dönüp bakmamak için mi, sevilmek için mi, kimsenin bana yardım etmek gibi bir derdi olmadığını görmemek için mi, kendi yalnızlığımı unutmak için mi, kendimi işe yarar ve vazgeçilmez hissetmek için mi, birşeye ihtiyaç olduğunda ilk akıllara gelen kişi olmak için mi, akıllarda kalmak için mi, yoksa sadece yardımsever bir insan olduğum için mi?... Ya da çevremdekiler sürekli yardıma ihtiyaçları olmasından garip bir tatmin mi duyuyorlar, muhtaç olmak onları ayakta mı tutuyor acaba? Bazen yardımsevmez olsaydım diyorum... çok yoruluyorum, ruhumda güç tükeniyor...